می توانی خوشحال باشی، چون من دختر کم توقعی هستم.

اگر می گویم باید تحصیلکرده باشی، فقط به خاطر این است که بتوانی خیال کنی بیشتر از من می فهمی!

اگر می گویم باید خوش قیافه باشی، فقط به خاطر این است که همه با دیدن ما بگویند"داماد سر است!" و تو اعتماد به نفست هی بالاتر برود!

اگر می گویم باید ماشین بزرگ و با تجهیزات کامل داشته باشی، فقط به این خاطر است که وقتی هر سال به مسافرت دور ایران می رویم توی ماشین خودمان بخوابیم و بی خود پول هتل ندهیم!

اگر از تو خانه می خواهم، به خاطر این است که خود را در خانه ای به تو بسپارم که تا آخر عمر در و دیوارآن، خاطره اش را برایم حفظ کنند و هرگوشه اش یادآور تو و آن شب باشد!

اگر عروسی آن چنانی می خواهم، فقط به خاطر این است که فرصتی به تو داده باشم تا بتوانی به من نشان بدهی چقدر مرا دوست داری و چقدر منتظر شب عروسیمان بوده ای!

اگر دوست دارم ویلای اختصاصی کنار دریا داشته باشی، فقط به خاطر این است که از عشق بازی کنار دریا خوشم می آید... جلوی چشم همه هم که نمی‌شود!

اگر می گویم هرسال برویم یک کشور را ببینیم، فقط به خاطر این است که سالها دلم می خواست جواب این سوال را بدانم که آیا واقعا "به هرکجا که روی آسمان همین رنگ است"؟! اگر تو به من کمک نکنی تا جواب سوالاتم را پیدا کنم، پس چه کسی کمکم کند؟!

اگر از تو توقع دیگری ندارم، به خاطر این است که به تو ثابت کنم چقدر برایم عزیزی!
و بالاخره...

اگر جهیزیه چندانی با خودم نمی آورم، فقط به خاطر این است که به من ثابت شود تو مرا بدون جهیزیه سنگین هم دوست داری و عشقمان فارغ از رنگ و ریای مادیات است*

خیلی‌ها تنها براساس یک یا دو ویژگی جالب و نادیده گرفتن سایر خصلت‌ها، دست به انتخاب همسر می‌زنند. به‌عنوان نمونه، شوخ‌طبعی، عاشق طبیعت بودن، ‌زیبا بودن، صادق بودن، ‌محبوب بودن و... هر یک از این ویژگی‌ها می‌توانند لذت‌بخش باشند‌ اما در خوشبختی شما‌ تعیین‌کننده نیستند.

در این‌جا چند ویژگی‌ بنیادی را که می‌بایست در شخصیت همسر خود به دنبالش باشید، به شما معرفی می‌کنیم:

‌1- خود بودن

در یک ازدواج خوب، زن و شوهر هر‌دو باید خودشان باشند، هر دو باید از ثبات احساسی و عاطفی برخوردار باشند و لازمه‌ی این ثبات، این است که زن و شوهر به همان اندازه که با یکدیگر صادق هستند، با خودشان هم صادق باشند.

برخی از جوانان، پیش از آن‌که هویت خود را درک کرده باشند، ازدواج می‌کنند. آنان با خود می‌گویند: «ما ازدواج می‌کنیم تا به آن چیزی که باید باشیم، تبدیل شویم‌.»

کسی که نیازهای خود‌ را نمی‌شناسد، چه‌طور می‌تواند شریک مناسبی پیدا کند؟ و اگر قبل از شناختن خود‌ و بالطبع شناختن نیازهای خود‌، ازدواج کند، پس از کشف هویت خود، دیگر طرفِ مقابلِ زندگی‌اش خود را‌ نمی‌پذیرد‌ چون با هویت جدید او جور درنمی‌آید. یک شخصیت متزلزل، ممکن است به سمت کسی کشیده شود که از او حمایت پدرانه یا مادرانه می‌کند‌ اما شاید اگر این فرد متزلزل، بعدها هویت درستی پیدا کند، دیگر نتواند این رابطه را بپذیرد و آن‌را به‌صورت احساس خفقان، حس خواهد کرد. چنین فردی، به‌زودی احساس خواهد کرد توسط تعهد‌های خودش، به‌عنوان همسر یا پدر و مادر، احاطه شده و شروع به شکایت می‌کند که اگر من مشکل دارم، تقصیر شوهر، زن و یا بچه‌هاست که به من فرصت پیشرفت نمی‌دهند. گاهی‌وقت‌ها هم ممکن است همسر تصور کند که به‌راستی تقصیر با اوست بنابراین در‌صدد تغییر خود برمی‌آید‌ اما مشکل هم‌چنان بر جای خود باقی است زیرا مشکل در وجود خود اوست. در‌واقع، هیچ فردی نمی‌تواند متوقع باشد که با دیگری زندگی صمیمانه‌ای داشته باشد مگر این‌که خودش شده باشد.

2- خود را دوست‌داشتن

وقتی خودتان را (در حضور دیگران) دوست‌می‌دارید، می‌توانید استعدادهای‌تان را بدون ترس یا محدودیت، بیان کنید. هرچه خودتان را بیشتر دوست‌بدارید، بیشتر می‌توانید بدرخشید. هرچه بیشتر خودتان را نشان‌دهید، افراد، بیش‌تر می‌توانند خویشتنِ حقیقی شما را بشناسند. هرچه دیگران، شما را بیش‌تر دوست بدارند، شما بیشتر می‌توانید خودتان را دوست بدارید. این چرخه‌ی افزایش عشق و ابراز خویشتنِ واقعی است.

وقتی خود را دوست نداشته باشید و بر خویشتن حقیقی خود نقاب بزنید، این چرخه در خلاف جهتی که توضیح داده شد، کار می‌کند و از شدت عشق شما به خود می‌کاهد.

وقتی خود را بیشتر دوست بدارید، می‌توانید دیگران را بیشتر دوست بدارید.

 3- صداقت

صداقت، درستی و قابل اعتماد بودن، از ضروری‌ترین اجزای یک رابطه‌ی سالم است. دانستن این موضوع که می‌توانید به همسر خود اعتماد کنید، حس امنیت فوق‌العاده‌ای به شما خواهد داد‌ چرا‌که او در همه‌حال، با شما صادق می‌باشد. از طرف دیگر، چنان‌چه در ترس دائمی از دروغ گفتن همسرتان زندگی کنید، هرگز نخواهید توانست ‌در رابطه‌تان بیاسایید و همواره در تنش، تردید و انزجار، خواهید بود. اثرهای درازمدت عشق‌ورزیدن به کسی که به او اعتماد ندارید، برای اعتماد‌به‌نفس شما و نیز رابطه‌تان، مخرب خواهد بود.

یکی از مخرب‌ترین راه‌هایی که زوج‌ها می‌توانند عشق، شور و صمیمیت رابطه‌ی خود را از بین ببرند، بازگو نکردن حقیقت است.

پیدا کردن همسری که درست و صادق باشد، به معنای جست‌وجوی کسی است که با خودش صادق باشد و کارها و گفتارش با یکدیگر، هم‌خوانی داشته باشد، با دیگران صادق باشد و با شما نیز صادق باشد.

یک همسر صادق:

- هیچ قسمتی از شخصیت خود را از شما پنهان نخواهد کرد.

- این‌طور نیست که به خاطر دفاع از خود، فقط آن‌چه را که شما دوست دارید بشنوید، به شما بگوید.

- بدون این‌که مجبور باشید با سیاست و یا با روز، حقیقت را از او بیرون بکشید، خودش تمامی حقیقت را با شما در‌میان خواهد گذاشت.

هنگامی که همسرتان به‌طور دائم با شما صادق است، به‌طور طبیعی به او اعتماد خواهید کرد.

4- اعتماد‌به‌نفس بالا

یکی از رایج‌ترین و بزرگ‌ترین اشتباهاتی‌ که به هنگام انتخاب همسر رخ‌می‌دهد، توجه به این موضوع است که چه‌قدر «من» را دوست دارد و چه رفتاری با «من» دارد، به‌جای آن‌که دقت کنیم که با «خودش» چه رفتاری دارد.

کسی که اعتماد‌به‌نفس پایینی دارد، عشق می‌ورزد تا احساس «خوبی» به خود‌ داشته باشد اما کسی که از اعتماد‌به‌نفس بالایی برخوردار است، چون احساس خوبی نسبت به خودش دارد، عشق می‌ورزد.

هرچه اعتماد‌به‌نفس همسرتان بیشتر باشد، رابطه‌ی شما قوی‌تر خواهد بود. بنابراین مهم است که به‌دنبال نشانه‌هایی که حاکی از اعتماد‌به‌نفس بالای یک شخص باشد، بگردیم:

- باید به دنبال کسی باشید که از آن‌چه که هست و آن‌چه که خواهد شد، راضی باشد. عزت‌ نفس واقعی، به انسان‌ حس استواری و قدرت درونی می‌بخشد. می‌توانید از او بپرسید، آیا به کسی که هست، افتخار می‌کند یا خیر؟

- هرقدر خودتان را بیشتر دوست داشته باشید، به همان میزان، مشکل‌تر خواهد بود تا بتوانید از لحاظ جسمانی و یا عاطفی به خودتان آسیب برسانید. اگر به رفتار او با خودش دقت کنید (غذایی که می‌خورد، محیطی که زندگی می‌کند، مراقبت از بدن، متعلقات و...) تمامی این موارد، انعکاس‌هایی از اعتماد‌به‌نفس او می‌باشد. کسی که با خودش بد رفتار می‌کند، با شما نیز‌ همان‌طور رفتار خواهد کرد.

- هرچه‌قدر خودتان را دوست داشته باشید، کمتر اجازه خواهید داد با شما بدرفتاری شود. دلیل این‌که «قربانی‌ها» برای ازدواج، مناسب نیستند‌ نیز همین است. اگرچه این امکان وجود دارد که عشق‌ورزیدن به آنان، باعث شود احساس کنید ‌مورد نیاز‌ هستید‌ اما بدرفتاری‌های دیگران با آنان، فقط انعکاس اعتماد‌به‌نفس پایین خودشان می‌باشد.

- به دنبال همسری باشید که به‌جای «فقط» صحبت کردن درباره‌ی هدف‌هایش در زندگی، در راستای هدف‌هایش، اقدامی نیز صورت‌دهد. با فعالیت‌ها، پشتکار، اراده و توکل او به خداوند، می‌توان به‌راحتی، اعتماد‌به‌نفس بالای او را تشخیص داد.

تو همون بودی که من خوابشو دیدم

تو همونی که می خوام براش بمیرم

تو همون فرشته ای از جنس ادم

تو واسم نشونه از خدای عالم

تو همونی که تو خنده هام شریکی

توی دردوغصه هام واسم طبیبی

تو همون رویای پاکی که توی شبهای من بود

تو یه قطره از خدایی

تو همون بودی و هستی که میخوام براش بمیرم

از خدا خواستم همیشه پیش تو اروم بگیرم

تو واسم دنیای عشقی تو تموم لحظه هامی

تازه میشه روح و جونم وقتی که تو پا به پامی

از خدا میخوام همیشه که کنار تو بمونم

شمع باش پروانه میشم تا کنار تو بسوزم

وقتی چشمات گریه میکرد ارزوم بود که بمیرم

کاش بودم کنارت ای گل تا که دستاتو بگیرم

تو یه قطره از خدایی

اگه خوشت اومد ادامه ی مطلب رو هم ببین

بوسه زماني ايجاد مي شود كه طرفین براي اولين بار به هم نزديك 

مي شوند، پس كاملاً طبيعي است كه دو طرف كمي مضطرب

شده و عصبي شوند. 

بوسيدن به طور طبيعي باعث مي شود تا ذهن آكسي توسين

بيشتري ترشح كند، اين هورمون سبب مي شود در هنگام

بوسيدن احساس خوبي به ما دست بدهد و دانشمندان معتقدند

كه ماهيت وجودي انسان به گونه اي است كه در صورت تجربه

يك بوسه منتظر بوسه ي بعدي خواهد بود. زمانيكه در وضعيت

بوسيدن قرار مي گيرد، غدد موجود در داخل دهان و جداره

 لب ها ماده شيميايي را ترشح مي كنند كه همين ماده سبب

ايجاد تمايل فرد به ادامه بوسيدن مي شود.

يك بوسه عاشقانه، بهترين روش براي ريلكس شدن و از بين بردن

 استرس محسوب مي شود.

 روانشناسان معتقدند كه اولين بوسه اين امكان را براي شما فراهم

مي آورد كه ببينيد آيا با طرف مقابل همخواني داريد يا نه. به نظر

مي رسد كه "بو" تاثير به ياد ماندني در ضميرناخودآگاه انسان ها

بر جاي مي گذارد، بنابراين با تجربه اولين بوسه مي توانيد تشخيص

 دهيد كه فريون شما با شخص مقابل هماهنگي دارد يا خير و اگر

 اينچنين نبود در همان آغاز مي توانيد ارتباط خود را با او خاتمه بخشيد.

البته سعی کنید زمانی این کار رو تجربه کنید که واقعا عشقتون پاک

 باشه و قصد سواستفاده در بین نباشه

كسي كه از موهبت عشق برخوردار است،

وجودي بي‌آزار دارد.

چنين آدمِ عاشقي،

نه به خود آسيبي مي‌رساند و نه به ديگران.

او قادر نيست بدي كند.

جز مهر و شفقت، از دست و زبان او جاري نيست.

اما كسي كه از موهبت دوست‌داشتن محروم است،

مرداب نفرت و بدخواهي مي‌شود.

گرچه خود او ممكن است به‌غلط تصور كند مشغول كاري خير است، اما مطمئناً جز شرارت از او سرنمي‌زند‌ زيرا او از استعداد انجام عمل خير، بي‌بهره است. بنابراين، اگر نيت كاري خير را نيز در دل داشته باشد، نتيجه، شر خواهد بود‌ زيرا او توان انجام كارهاي خير را ندارد.

آدم نگون‌بختِ بي‌بهره از عشق،

توان انجام كارهاي پرمايه و ماندگار را ندارد.

بنابراين‌‌ فضيلت، تنها يك‌چيز است:

توان عشق ورزيدن؛

و رذيلت هم تنها يك‌چيز است:

عجزِ از دوست‌داشتن.

فضيلت، ثواب است و رذيلت، گناه.

شاد باش!

چشمه‌يِ جوشان مهر و شفقت باش!

زندگي را به رقص آور!

ترانه‌خوان باش!

آن‌گاه، هرچه از تو مي‌جوشد و مي‌تراود، درست است و خير است و رحمت است.

عشق، بيشتر به رايحه مي‌ماند تا گُل.

گُل، داراي شكل و صورت است.

شكل و صورت، هرچيزي را محدود مي‌كند.

درحالي كه عشق، حدي ندارد و بي‌كرانه است.

بي‌كرانه، در قالب هيچ‌شكل و صورتي نمي‌گنجد.

جهل ماست كه به عشق، شكل و صورت و رنگ و قالب مي‌دهد.

ماييم كه مرزها را مي‌آفرينيم.

عشق را هيچ‌گاه در قفس نكن، زنداني‌اش نكن، به قالبش نريز و به آن، شكل و صورت نده؛ آن را به هيچ‌نامي ننام و هيچ‌ برچسبي بر آن نچسبان؛ هرگز. فقط بگذار عشق رايحه‌اي باشد؛ ناپيدا و رها. آن‌گاه، عشق فرصت مي‌يابد تا تو را بر بال‌هاي خويش بنشاند

و به فراسو ببرد.

سعادتِ عاشقانه‌زيستن، فقط نصيب كساني مي‌شود كه شجاع، بي‌باك و پُردل و جرأت‌اند‌ زيرا اين سعادت، هنگامي سُراغت را مي‌گيرد كه به آن‌سوي شناخته‌ها، به اقليم ناشناخته‌ها سفر كني.

 آیا تا به حال شده جایی نشسته باشید و یک دفعه دلتان بخواهد برای کسی که دوستش دارید، کاری نیک انجام دهید؟

این شيوه ي خداوند است!

 او با شما صحبت می کند و می خواهد شما با او حرف بزنید. آیا تا به حال مستاصل و تنها شده اید، طوری که هیچ کس نباشد تا با او حرف بزنید؟
این شيوه ي خداوند است! آیا تا به حال اتفاق افتاده كه به کسی فکر کنید که مدّت هاست از او خبری ندارید سپس، بعد از مدّتی کوتاه او را ببینید یا تماس تلفنی از جانب او داشته باشید؟

در امر ازدواج‌تان به‌طور حتم با پدر و مادر خود مشورت کنید:

اگر همسرتان را خودتان انتخاب نموده‌اید، برای استفاده از تجربه‌های پدر و مادرتان، از قبل در مورد زندگی مشترک با آنان مشورت کنید و اطلاعات مثبتی که در مورد شریک آینده‌ی زندگی مشترک‌تان دارید، در اختیار آنان قراردهید و نظرشان را در مورد جزئیات امر، جویا شده و به عقیده‌ی آنان احترام گذاشته و عمل کنید تا از همان ابتدای امر، همه‌ی شما در یک سنگر باشید.

قبل از ازدواج، درباره‌ی اهمیت خانواده‌تان (برای شما) با همسر آینده‌تان گفت‌وگو کنید:

در دوران نامزدی، ارزش‌های پدر و مادر را برای همسر آینده‌تان ترسیم نموده و به او بگویید که آنان جزو ارکان زندگی شما هستند و می‌بایستی با هم در رسیدگی به آنان تلاش کنیم.

 حریم و محدوده‌ی خصوصی خود را برای پدر و مادر مشخص کنید:

جنگ اول، بهتر از صلح آخر است. قدم‌به‌قدم برای پدر و مادرتان توضیح دهید بعد از ازدواج، زندگی مستقلی دارید که باید برای آن وقت بگذارید و احتیاج به درک متقابل دارید.

وقت خود را به‌صورت عادلانه در اختیار همسر و پدر و مادرتان قرار دهید:

اگر همسرتان مایل است که او را برای خرید و یا مطب پزشک همراهی کنید، به‌طور حتم این کار را انجام دهید و در کنار آن، زمانی را برای کارهای ضروری و هم‌نشینی با پدر و مادرتان اختصاص دهید، البته توجه داشته باشید که شما تنها همسر یک‌نفر هستید اما اغلب پدران و مادران، بیش از یک فرزند دارند. پس عدالت به معنای تساوی نیست، به معنای قرارگرفتن هرچیز در جایگاه خود می‌باشد.

تنها فردی که می‌تواند رابطه‌ی بین شما و خانواده‌اش را تحکیم بخشد، شما هستید:

اگر شما هرکدام از عزیزان‌تان را در جایگاه خود محترم شمرده، دوست بدارید و همراهی کنید، هرگز بین عزیزان‌تان کدورت ایجاد نمی‌شود. آن‌چه شما در غیاب عزیزان‌تان بر زبان می‌آورید، سازنده‌ی الگویی است که از آنان در ذهن فرد متقابل می‌سازید. برای نمونه، اگر به همسرتان بگویید: «حوصله‌ی خانه‌ی مادر و پدرم را ندارم» و یا به پدر و مادر‌تان بگویید: «همسرم، غرغروست و یا خسیس است» از یک جمله‌ی سطحی و ساده، ذهنیتی پاک‌نشدنی و غده‌ی چرکینی را در اعماق وجود اطرافیان‌تان ایجاد کرده‌اید که درآوردن آن، مستلزم تخریب بسیار است.

هرگز ارتباط مادی و معنوی خود را با پدر و مادرتان از همسرتان پنهان نکنید:

از آن‌جایی که همسرتان، شریک زندگی شماست، پنهان کردن این مسائل به بهانه‌ی این‌که یک مسأله‌ی فردی است، در او ایجاد حساسیت کرده و خود را در جمع خانواده‌ی شما، غریبه احساس می‌کند. با او مشورت کنید و از پیشنهادهای سازنده‌اش استقبال کنید.

تفاوت غرزدن و راه‌کار خواستن را بشناسید:

اگر مایل هستید راهنمایی از پدر و مادر و یا همسرتان در مورد برخی نارسایی‌های زندگی‌تان درخواست کنید، مشکل خود را نه به‌صورت گلایه بلکه به صورت طرح سؤال مطرح نمایید. برای نمونه، «مادر، به‌نظر شما اگر خانم‌ها کلاس آشپزی بروند بهتر است یا آشپزی را به‌صورت سنتی از بزرگ‌ترها بیاموزند؟»

مناسبت‌هایی که برای پدر و مادر و همسرتان هدیه تهیه می‌کنید، تا حد امکان یکسان باشد:

اگر برای روز مادر، هدیه‌ای خریدید، روز زن را فراموش نکنید و اگر به تولد اهمیت می‌دهید، برای هر دو یکسان باشد. حتی اگر برای سالگرد ازدواج‌تان اهمیت قائل هستید، در روز سالگرد ازدواج پدر و مادرتان، با گل و شیرینی به دیدارشان بروید. مهم، کیفیت یک ارمغان است نه گرانی و کمیت آن.

در گذراندن وقت‌های فراغت‌تان با پدر و مادر، افراط نکنید:

به‌طور حتم هر زن یا مردی دوست دارد خیلی از وقت‌ها با همسرش تنها باشد، به‌خصوص در سفر که موقع استراحت است و به‌طور معمول در طول سال، زمان محدودی هم دارد. لزومی ندارد در هر سفر که می‌روید، پدر و مادرتان هم همراهتان باشند اما هرچند وقت یک‌بار هم سفری با علاقه و سلیقه‌ی پدر و مادرتان ترتیب دهید و آنان را بسته به نوع زیارتی و سیاحتی در این سفر همراهی کنید.

مسؤولیت‌پذیر، قدرشناس و سرمشق باشید:

نقش خود را در زندگی زناشویی به‌عنوان یک شریک عاطفی- اقتصادی به‌درستی ایفا کنید و در کنار آن، نیازهای واقعی پدر و مادر را بشناسید و به‌موقع برآورده کنید و قدرشناس زحمت‌های آنان باشید. رفتار شما می‌تواند بهترین الگو برای فرزندان‌تان در سال‌های آینده که به‌سرعت و پرشتاب خواهند رسید، باشد تا آنان با یادگیری از آموزه‌های تربیتی پدر و مادرشان بتوانند در ترازوی عدالت خانواده، کفه‌های مناسبی را بنشانند و شادکامی را در آینده به شما هدیه نمایند.

سلام دوستان عزیز

این بار هم بادوتا عکس زیبا خدمتون رسیدیم.

امیدواریم باز هم از خودتون جنبه نشون بدین و ما رو با نظراتتون خوشحال کنین.